2023'E VEDA EDERKEN

Zaman nasılda hızlı geçiyor. Nasıl , nasılda hızla geçiverdi zaman. 2023 de deprem en büyük faciamız oldu ülke çapında. Ben de günlerce uyumadım, kork...

Zaman nasılda hızlı geçiyor. Nasıl , nasılda hızla geçiverdi zaman. 2023 de deprem en büyük faciamız oldu ülke çapında. Ben de günlerce uyumadım, korkudan kaybettiğimiz canları yüreğimde hissederek. Hala kaybettiğimiz insanlarımızın sayısı net değil…
Ben yılın 365 günü mübalasız 350 günü, sadece Vesile olmakla geçti 1 yılım. 20 Ağustos ile 9 Eylül arası Salihli dışında da olsam, telefonlarla bile “Vesile” olmaya devam ettim.
2023 de Sevgi Hira bebeğimize rehberliğimiz devam etti.4 yıl geçti bile. Kızımız 7 yaşına girdi. 4 yıl önce yerlerde sürünen, sadece 8 kilo olan kızımız, hem kilo, hem boy aldı. Şimdi hem oturabiliyor, hem emekliyor, hem de yardımla ayakta durabiliyor. Sevincimiz sınırsız. İzmir Atatürk veya Tepecik hastanesinden bir randevu alabilsek (İnşallah yeni yılda) kızımızın ayakları ameliyat olabilecek. Gölgeyi bile bir gözü seçebiliyorken, belki de kornea nakli ile bir gözü de olsa görebilecek ( Allah'ım sana emanet Sevgi Hira’mız, bize yardım et)
6 aylık erken doğan ve tam 6 ay yoğun bakımda kalıp, burnundan hortumla beslenen Doğukan’ımıza da, aylarca vesilelik yaptık. Hortumu, şırıngası, bezi, maması, aileye gıda yardımı derken, aylar içinde; şimdi artık, önce kaşık, sonra biberona alışan Doğukan’ımız olumlu gelişmeler içinde. Bir hayli kilo alan bebeğimize yardımlara yine aracı olmaya devam edeceğiz.
Şubat sonu gibi tanışıp çoook sevdiğimiz Özgür Azat’ımız : 2023 de maskotumuz, sevincimiz, üzüntümüz oldu. Kısa sürede evleri toparlanıp, 5 gün içinde, en büyük hayali olan sünnet törenini gerçekleştirdik. Ama ramazana 3 gün kala İzmir’e giden çocuğumuz, aylardır İzmir'di. Lenfoma sea olduğu anlaşılınca, önce kemoterapi aldı. Sonra kız kardeşi İnci Ravza’mızın iliği uyduğu için, ağustos sonunda karantinaya girdi annesi ile. İlik nakli oldu, iliği uydu ve evde karantinası devam ederken, haftada 3 gün kan almak için hastanede tedavisine devam. Babası olmayan Özgür Azat’ımızın çaresiz annesine, bizim insanımız aylardır çare - umut olmaya devam ediyor çok şükür.
1.5 yıldır sorumluluklarını üstlendiğim evli, 2 yetimimizden erkek, bekarlığındaki suçu nedeniyle hapse girince, yine benim güzel yüreklilerimin katkıları ile, aylardır ayakta kalabildi çok şükür.
Özgür Azat’ımızın kız kardeşi İnci Ravza’mızın 1 gözü görmüyordu, yeterli tedavi olmadığı için. Ameliyat olması için. Babaları yok anne abisinin yanında. Tam 4 kez İnci Ravza ile Manisa’ya gidip geldik yardımlarla. Ve İnci Ravza’mız 2023 ün son haftasına görerek başladı.
Pazar günü CBÜ'deki odamızda idik. Göz servisi hekim ve çalışanları muhteşem. Arı gibi çalışıyorlar. Ama odalarda kalmak, yatmak gerçekten zor kokudan. Garip ama hasta yatakları çiş kokacağına hasta refakatçilerinin oturduğu koltuklar, iğrenç çis kokuyor. Bunun suçlusu hastane değil, bu pisliği yapan bizim insanımız ne yazık ki… Kurunun yanında yaş da yanıyor. Keşke köşemi okuyan bir hayırsever, ya da koltuk yıkayan bir firma, yeni yılda hastanemizin koltuklarını tertemiz bir yıkasa ne büyük hayır olurdu. Ya da yönetimin yeni yılda ilk işi bu olmalı bence…
Prof. Dr. Süleyman Sami İlker’in yaptığı ameliyatla kızımız aynı gün akşamüzeri görmeye başladı. (O güzel yüreğinizden öpüyor o kocaman yüreğiniz önünde saygı ile eğiliyorum hocam) Orada kaldığımız 1.5 günde yaşadığım korku, heyecan, mutluluğu anlatacak kelimeleri bulmakta zorlanıyorum. Böyle güzel, harika bir olaya Vesile olmak muhteşem bir duygu gerçekten. “Gül teyze iki gözümle görebilmek harika bir şey” diyerek boynuma sarılan, çığlık atan sevgi pıtırcığımın öpücükleri en güzel yeni yıl hediyesi idi. Ben vesile idim katkı hep insanımındı.
Bunlar sadece sürekli vesilelerimizdi. Bir yıl boyunca gittiğim ev sayısını, gerçekten bilmiyorum… Motorlarım Vesile ve Küheylanın şarjlarını bitirip evime zor döndüğüm, yolda kaldığım günlerimde çok oldu. Şanslıydım, sosyal medyada beni takip eden, beni desteklemede yarışan, imkanları ölçüsünde katkıda bulunan, isimsiz kahramanlarım var benim. Bunu ben değil “BİZ” başardık yeminle. Aldığım tüm duaları onlara borçluyum.
2024 de 1 yaş daha yaşlanmaktan korkmuyorum. Ben koşarken, vesile olurken, bu sevinçleri yaşarken; hiç yaş almıyor, yada yaş aldığımı fark bile etmiyorum. Gece yatağa girdiğimde anlıyorum ne kadar yorulduğumu. (Varsın olsun yaşadığım güzel duyguları hiçbir şeye değişmem ki)
Teşekkürler güzel yüreklerim. Bana bu sevinçleri yaşatıp, mutluluğun zirvesinde taşıdığınız için. .. Sayenizde elbirliği ile başardık bunu, sağ olun, hep var olun emi? Ben 2024 den ülkem için barış, huzur dolu felaketlerden uzak bir yıl, kendim için başta sağlık, huzur, bolluk bereket ve “VESİLE” olarak ;dolu dolu yaşayacak bir yıl diliyorum.
Yüce rabbim herkese gönlündekinin hayırlı olanlarını nasip etsin. .Amin..
Mutlu yıllar…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Gülgün Yalvaç - Mesaj Gönder

# manisa

göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Manisa Hür Işık Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Manisa Hür Işık Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Manisa Hür Işık Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Manisa Hür Işık Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.