2024'E MERHABA

Acısıyla tatlısıyla 1 yılı daha geride bıraktık. Geçen 365 günde neler yaşadık neler? En yoğun ilgilerin odak noktasında; yine yapayalnızdım, bu da 20...

Acısıyla tatlısıyla 1 yılı daha geride bıraktık. Geçen 365 günde neler yaşadık neler?
En yoğun ilgilerin odak noktasında; yine yapayalnızdım, bu da 2023 ün acı gerçeği, kabul etmek zorundayım.
Şöyle bir etrafımıza bakalım ne çok yalnızlıklar var. Ne çok işe yaramaz kalabalıklar! Ne çok amansız dert, çaresizlik, ne çok dert, ne çok yaşanılan imtihan, ne çok yaşanılan çile, ne çok görmeye tahammül edemediğimiz gözyaşları, dört bir yanımızı sarmış korkunç bir yokluk, yoksulluk…
Ülkemizi yerle bir eden, 6 Şubat depremi ki, hala yüzlerce ailemiz karavanlarda. Sıcakta, soğukta, karda, yağmurda ömür tüketiyor. Sadece deprem mi? Ne çok doğal felaketler yaşandı Türkiye’de, dünyada. Ne çok hastalıklar türedi, ne çok ölüm gördük anımsayın hele. Bir film şeridi gibi izledik televizyonlardan. Başımıza gelmedikçe, izlemeyi umarsızca biliyoruz ne yazık.
Yalan mı onca acıya, ölüme karşı, yiyip, içip eğlenmiyor muyuz? Arsızca söylediğimiz şey “yaşam devam ediyor.” Ediyor evet de, nasıl? Bir kısım insanımız zirvelerde fenomenlikte yarışıyor da ne oluyor? Tv izlemeye korkar, iğrenir oldum. Düşünüyorum da son 30 yılda hızla gelişen teknoloji neler getirdi, neler götürdü hayatımızdan?
Keşke teknolojiyi, interneti yerinde kullanmayı da becerebilseydik ama olmuyor. Cahil yüzlerce ev hanımı, eline geçen telefon ve internetten sonra, sosyal medyadaki en kötü alışkanlıkları edinerek, kadın erkek aile hayatını, eşlerini, hatta çocuklarını unutup, diz boyu yalanlarla evlerini, eşlerini, çocuklarını terk eder oldular.
Hani biz inançlı insanlardık? Hani ailemiz her şeyimizdi. Önce namus diyorduk. Evlat her şeydi düne kadar, ne oldu bize, nasıl bu hale geldik, anlamıyorum. Allah akıl fikir versin. Böyle gidersek 20 yıl sonra aile diye bir şey kalmayacak. Ben erkek lisesinde okudum. Çalıştığım işyerinde, 600 erkeğin içinde, iki, bazen 3 bayandan bir tanesi iken, sigaraya , kötü alışkanlıklara alışmadım.
Sokakta bakıyorum kadınlarımız ellerinde sigaralar ulu orta yürüyorlar. Ben tutucu biri değilim. Ama yakıştıramıyorum bunu, çocuklarımıza böyle mi örnek oluyoruz? Çocuklarımız küçücük yaşta, başta anne babaya, sonra etrafına öğretmenine kafa tutmaya başlıyor. Utanacağımıza kahkahalarla gülüyor, adeta teşvik ediyoruz açıkçası.
Ahhh işte bu nedenle eskiyi gerçekten özlüyorum. Bizler şanslıydık gerçekten örnek aile büyüklerimizden, aile terbiyesi aldık. Büyüğe saygı, küçüğe sevgiyi öğrendik. Bugün Salihli'de insanımıza vesile olabiliyorsam: Vesile babaannemden aldığım, insan sevgisi, yardımseverlik ile 24 yıl çalıştığım DSİ. deki güçlü aile bağları olan kurumumuza borçluyum. Bize hem amirlik, hem de analık babalık yapan amirlerimiz, şeflerimiz vardı bizim. Paylaşmayı bilirdik. 24 yıl boyunca, her ay ölene, doğum yapana, evlenene yardım toplandı maaşımızdan. Kimse itiraz etmez, yarışırdık. Emekli olalı 21 yıl oldu kopmadık birbirimizden. Hala Vesile olurken beni destekleyen, arkamda duran arkadaşlarıma, şeflerime, amirlerime minnet borçluyum.
Evet, gerçekler ortada. Ahlak çöktü, birçok şey sınıfta kaldı. İnsanlığımızdan olmak üzereyiz belki amma, hala, gerçekten çok güzel yürekli insanlarımızın olduğu da bir gerçek. Örnek mi? Bugün Vesile olabiliyorsam: Sayısız insanlarımız, işte o güzel yüreklilerimiz sayesinde.
Biz 2 Ocakta Manisa’da İnci Ravza’mızın kontrolüne gittik, yine güzel yüreklilerimiz sayesinde. Prof. Dr. Süleyman Sami İLKER, öncelik vererek kızımızla özel ilgilendi, kitaplar hediye etti. İncimizde teşekkürler ederek ayrıldı doktor amcasından. Çok şükür görüyor ve bir problem yok. Ertesi gün yetim bir evladımızın ayakkabı ihtiyacını duyurmamla, söz almam yarım saatimi aldı. Anında geri çektim ilanımı. Oğlumuz ayakkabısına kavuştu. Bir güzel yürek dul ve yetim ailemizi odun ve kömüre, hasta bebeğimizin ailesine odun gönderdi. Teşekkürler Salihli palet…
Salihli'nin değerli iş adamlarından Murat AGAYA kardeşimiz, tam 550 gariban muhtaç insanımıza, market fişleri vererek “çorbada tuzumuz olsun” diyerek, yüz güldürdü Allah razı olsun.
Zor günler bizi bekliyor. Hastalıklar arttı. Fakirlik iyice arttı ama güzel şeyler de yaşanıyor, güzel insanlarımızda var, hem de pek çok, çok şükür…
2024 hepimize sağlık sevgi barış huzur bolluk bereket, kardeşlik duyguları içinde paylaşımcı yarınlar getirsin inşallah…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Gülgün Yalvaç - Mesaj Gönder

# manisa

göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Manisa Hür Işık Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Manisa Hür Işık Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Manisa Hür Işık Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Manisa Hür Işık Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.